asemruim

die donker suig my in

tot waar 'n eindelose val tref

in die spasie van ruim -

ruim op ruim

weg ruim in ruim

enige manier maar

ruim net ruimte

terug na lig

Pyn-Kloof

Die berge roep ‘n nuwe lewe

in die gawe van herinnering

Kapokbos word weer teer

met hiérdie winter verwagting

Kyk hoe raak my vingers die groen Lief:

moskartelwater loop wind-af die keer

en hange val my ewig-klouende Dood

in kalm vrede in

Brul saam die bewe

van jou verlede met my uit

Beskadu Bietjie-Lyfie

in ‘n somer-toekoms in.

Dis vreemd,

vreemd bevrydend-

En ons is nie alleen

DROOM

ek het jou laasnag

so intens ervaar

dat ek wakker geword het

van jou kragtige kyk.

ek kon voel hoe jou tong

die res van jou liggaam

in my eggo

ek het laasnag

verstom gewonder

of jy dit droom

of weet

of dink -

hoe jou mond betower

ek het laasnag

gehunker na jou arms

sou jou wou wakker soen

om die onderdrukte passie te deel

daarna weer teer te slaap

en my liggaam

tevrede

uitasem

te laat rus

ek het laasnag

opgestaan

gesien hoe die maan en stad en mis

afsonderlik

ongestoord slaap:

en weereens besef dat ons

nooit ‘n eenheid mag wees

(en hy sê gelukkig was dit slegs ‘n nagmerrie

en ek dink dis my realiteit)

S T I L

my gedagtes halt
stop in verbaas, ontnugter:
om die woorde te hoor
teenpool die gedagte daarvan

elke koue afgrondtrap
tree stadig verder van kouer
-sien jy nie die smeking
in my oe?-

(hoor wat se jy:::
toe slaan die lewe
jou plat terug
met jou eie hand)

so verwoord ek my smart weg
na 'n enkel warm omgee.
so verlaat ek myself

en haal vlak asem,

sien hoe loop ek weg
van wat my kop dink-
ver ver weg
tot waar ek Lot

ek keer my na my kat;
en sy keer nie weer terug
want seer is seer
en dood is stil

begin

het dit begin

toe my oë

van uitputting

en ongeduld in ander rigtings begin staar het

het dit begin

toe vreemde passie binne my kom klim

het dit begin

toe interessante nuwe wêrelde

hulself aan my vryheid

ontbloot het

het dit begin

toe te veel ander mense

die vertrek begin vul het

het dit begin

toe frustrasie al die betowering gesmoor het

het dit begin

toe musiek anders begin klink het

het dit begin

toe die gode hulle wil

op ‘n lewe geblits het

het dit begin

toe ek besef

daar is ‘n onbreekbare ander band

het dit begin

toe ons lag vergaan het

het dit begin

toe ons die dag ophou dans het

het dit begin

toe ‘n lewe kanselleer

het dit begin

toe vriendskap moes halt

Wanneer het ons einde

begin?

(my potlood se punt het gebreek) 

en-

en so skeur

sy kleure lap

van ‘bondage’

en wurg af van suwwe lyf

ontsnap

en wonder

waarom roep verwerping so

die magneet van ‘nee’

wat altyd haar oë vang

en telkens breek ‘n drang

in vrae, vae selfondersoek

sonder om te vind

en sy jaag ‘n vreemde soeke

na die wat nie kan ontvang

en teleurgesteld traan nog een

na niks

in die treurverhaal

van haar spiraal-drang.

en hy baklei haar

nie eers terug.

en so gaan dit aan

I write this

I write this for me:

To imprint your gaze

behind the curtain of your eyes,

The sudden smile

when they notice me

I write this for me:

As arms connect

the line of a shoulder

and fade into a curl of hair,

A grey of beard

that patterns a cheek

on the kiss that I seek

I write this for me:

To remember skin loving skin

-the tremble within-

A sensation of touch

feeding my eye that adores

each hair on a torso

as it grows to the hip

I write this for me:

To endure the longing,

the touch of a hand

that stirs a harmony

within my soul,

connects with a scent

that surrounds the aura of you

I write this for me:

To echo an accent

when you’re not here

which silences my answer to mere wonder

and locks my lips to no word

I write this for me:

When your fingers strum a sound

that reaches into my burning soul

buried achingly deep,

and share the feed

I write this for me:

Because I know how infinite

your barrier always will be